Selam bitanem,aslında evdeydimde ben sonra dayanamadım senin sevginin bendenimi esir edişine yapmam gereken birkaç işi iptal edip tekrar kafenin yolunu tuttum.Sana yazının sonunda bu metnin ortaya nasıl çıktığına dair küçük bir not yazdım.
Kızım ben nasıl alıştım sana ya,Allah biliyor ya utanmasam ismini sayıklayıp durucam buralarda.Ya benim derdim ne onuda tam bilmiyorum ki ilişkide herşey yolunda,seninle çok sık olmasada telefonla görüşebiliyoruz ve mesajlaşıyoruz.Sanırım benim derdim SENİ SEVMEM.
Tadı çıkmıyor sensiz nefes almanın dahi burda.Sayende organlarımda şaşırdı mesela kalbim kan pompalaması gerekirken senin adını pompalıyor damarlarıma,gözlerim hiçbirşeyi değil yalnızca senin hayalini görüyor,kulaklarım oana keza etrafımdaki sesler yerine senin giderken kulağıma fısıldadıklarını tekrar edip duruyor.
Hadi herşeyi geçtim de beynime ne demeli?Ya söz geçiremiyo hiç bir organıma sadece bildiği tek birşey var YURDANUR.
Neyse güzelim sana aşkımı ve özlemimi anlatmak için çok güzel bir yol buldm ben nasılsa artık sana ha bire özledim seni gel geri demeyeceğim,sende başının çaresine bak bir şekilde artık bir blogda sen mi açarsın bilmem :)) (Ama çok işe yarıyor haberin olsun)
Tabii birde bu işin şu boyutu var senin bu blogtan haberin yok hatta ruhun bile duymamış pozisyonda zaman geçiriyorsun ailenin yanında.Artık sana bu süprizi söyleyince ne yaparsın bilmiyorum eğer başarabilirsem hayatta senden olmasını istediğim 2 güzel varlığın resmini koyacağım metnin sonuna,bak bizim bebeklerde bunlara benzesin değil mi???
Not:Ben deniz akıllı insan bu metnin giriş aşamasını tam 2 kez yazdım ilkini kaybettim ikincisini ise yanlışlıkla sildim,anlayacağınız bu 3. sefer umarım başına birşey gelmeden koyabilirim bloğa...
Öpüldün TATLIŞIM. | 
